schaduwlicht • petra moes

ha ook hier is het 'tag-feest'

Ook hier ben ik ge-tagd, aangetikt en wel door mijn trouwe lezer Henk-Jan. Ook hier, want op Heart Rocking News wist Sanne me te vinden. Taggen, leuk spelletje voor bloggers èn hun lezers: als je bent getikt schrijf je 5 dingen op die nog niemand, of in ieder geval de gemiddelde lezer van je blog, nog niet wist. Daarna 'tag' je 5 anderen. Urenlang leesplezier, geloof me. Hee Ho Here we Go, een speciale Schaduwlicht (ja, mensen da's Persoonlijk met een Hoofdletter) editie:

wist je dat:

1. ik 3,5 geleden besloot dat ik voor de rest van mijn leven genoeg alcohol heb gedronken en ik dit te weten kwam door een training te doen bij de Helderheid? Inmiddels ben ik hier in opleiding om zelf deze trainingen te gaan geven.

2. de zwarte hond altijd op het voeteneind van mijn bed slaapt, ja, 's nachts bedoel ik? Behalve als het heel koud is, dan lig ik op mijn zij en kruipt zij als een krulletje in het kuiltje bij mijn buik. Lekker warm!

3. ik net als henk-jan opgegroeid ben in Zutphen (tenminste dat kom ik nu te weten door zijn ontboezemingen), fysiotherapie èn journalistiek heb gestudeerd... weird toevallig, niet HJ?

4. ik vorig jaar een cursus tango dansen begon maar inmiddels ben gestopt? Ik weer heel graag er mee verder wil maar dan WEL met een leuke man : ) (ja, dit is een uitnodiging voor wil leest)

5. ik een broer en een zus heb? Het soms wel eens lastig is in de familie maar dat ik dit jaar van hun allebei een te gek zelfgemaakt kado kreeg? Me dit nog steeds elke dag blij maakt als ik er naar kijk. De moeite, de creativiteit, de persoonlijkheid, de liefde die er in zit en aan mij gegeven. Daar ga ik nog eens uitgebreid over bloggen.

En ik geef het stokje door en TAG ......
frans miggelbrink , peter van de vip bus, meisje van de slijterij, robert van zinfo en mama roos. Plezier allemaal : ).

wintermorgen

Ik kijk weinig naar het nieuws en al helemaal niet naar het weerbericht (niet denken nu dat ik niks bijhoud, ik heb internet, remember?). Wat nou weersvoorspelling? Weer of geen weer? Het is altijd weer. Zonder goed of slecht. Maar het was dus onverwacht toen het vanmorgen bleek te hebben gevroren. Ik had het trouwens wèl kunnen weten aan de grote groepen overvliegende ganzen gisteravond. Maar vries dus, en fris. En wat is het fijn .... zo fris, zo helder, licht knisperend gras, rode wangen, flarden nevel, vogels maken zich druk, winterzon, de dampende zwarte hond. Geen woorden.  Wel plaatjes hier. Met foto's ook van de afgelopen weken. Beelden van dat waar geen woorden voor zijn.

fragment 06 - wonder

'Op een dag schonk zij water voor mij in. Het was een eenvoudig glas, maar zij hield het tegen het licht, zoals je bij een kristallen bokaal doet. Ik keek, maar kon met de beste wil van de wereld niet ontdekken wat zij er in zag. "Water neemt de vorm aan van de houder." Zij sprak vol ontzag. "Net had het nog de vorm van de kan, nu heeft het de vorm van het glas." Zij zei het alsof ze mij op een mirakel wees. Ik lachte haar uit. Geschokt keek ze op. Tranen sprongen in haar ogen. "Het leek zo'n wonder. Ik heb mij er altijd over verbaasd. Het water in de beek heeft de vorm van de oever. In mijn hand neemt het de vorm aan van mijn handpalm." Zij raakte werkelijk overstuur. "Zo bijzonder vond ik het. Ik wilde het met u delen. En nu denkt u dat ik onnozel ben." Ik weersprak dat uit alle macht, maar daarme suste ik haar niet. "Daar gaat het niet om," snikte ze. "Het is alleen... ik heb altijd gedacht dat het zo mooi was en nu zal het voortaan heel gewoon zijn." Monsieur le chevalier de Seingalt stond nog steeds op straat met zijn hoed in de hand. Het regende, maar dat scheen hem te ontgaan. Nog altijd zochten zijn ogen door mijn sluier heen de mijne.
'Waarom zou een wonder geen wonder zijn alleen omdat een ander het niet ziet?'

uit: Een schitterend gebrek van Arthur Japin

fotografie: Annedien Hoen

spiegel

Zoals ik eerder deze week schreef ben ik weer aan het erpee-en. Dat was al weer een tijdje geleden want mijn aandacht lag bij andere zaken. Bovendien voelt het op de een of ander manier niet oke om al die mannen zo te scannen. Ongeveer 0,3 seconden kijken naar een foto... en door.... Maar ja, ik zoek 'het' en ging dus in de herstart. Maar het viel me zo op gister, en vandaag ook, dat ik volledig inkak als ik daar mee bezig ben. Hang uitgeblust en leeggelopen voor de computer, zo moe. Alsof mijn energie gejat wordt. En ineens realiseerde ik me het spiegelende effect van dit scrollen. Als ik op deze manier naar mensen kijk, kijk ik ook zo naar mijzelf. En dan blijft er niks van over. En da's niet pluis. Anders kijken dus, op erpee en in real life. En mijnheer S te V, ik kijk uit naar de wandeling ; ).

fragment 05 - kristallen helderheid

"En als er 's nachts onder een vrachtkar een lantaarn was opgehangen die de draaiende, reusachtige schaduwen van het wiel op de muren schilderde, dan kon een minuut lang het spel van die schaduwen even vol zijn met scènes, gebeurtenissen en verhalen als de hele Vergilius. Het was hetzelfde onwerkelijke, magische materiaal waarvan 's nachts de dromen geweven waren, iets nietigs, waarin alle beelden van de hele wereld besloten lagen, water, in welks kristallen helderheid de vormen huisden van alle mensen, dieren, engelen en demonen als nimmer slapende mogelijkheden."

uit: Narziss en Goldmund van Hermann Hesse

privé heart

Ik ben weer aan het RP-en. Ineens dacht ik gister: als ik niks doe gebeurt er ook niks. Best leuk hoor: veel, veel thuis werken, naar school, werkoverleggen met allerhande mensen. Maar 'het' schiet niet echt op. Is ook wat saai zo; dag-in-dag-uit samen met de zwarte hond. Dus op zoek naar een man. Op internet. En bij de eerste poging was het al raak. Raak in die zin dat ik merk hoe lang ik me NIET hier mee heb bezig gehouden. Met hofmakerij, met blozerij, ontdekking, onzekerheid, herkenning, spanning, kriebels. Mijn privé-hart zeg maar. Merk nu hoe het laatste jaar in het teken stond van zaken, manifesteren, doel voor ogen, wind in de zeilen. En merk hoe de ander nodig is om mijzelf te ervaren. De theorie in de praktijk, midden in het spel. Hallo, mijnheer S te V. Lees je mee? Misschien wordt het nog leuker : ). Van mij mag het! 

soms

Soms heb je van die dagen dat alles samen valt en klopt. Dat je staat als een boom. Dat er licht om en in je is en schaduw. Dat je het schaduwlicht gewoon kunt zien. Kent. Herkent. En laat. Laat voor wat het is en zelf hier staat als die boom. De wortels diep in de aarde. De takken reikend naar de lucht. Zonder euforie daarover. Zonder opgefoktheid, hoe dan ook. Soms zo'n dag dat ik gewoon ben. Waarlijk zijn. Vandaag.

in sync

Ik ben in sync (of noem het ... heb synchronistische ervaringen) met Paulo Coelho, de schrijver. Of zijn boeken. Kreeg zondag 11 minuten van sinterklaas. Mooi, want dan kan ik het exemplaar van een ex dat hier nog steeds ligt eindelijk terug sturen. Gisteren een reactie op dit weblog met een citaat uit De strijders van het licht. En vanmiddag viste ik uit mijn brievenbus een uitnodiging voor een Lichtfeestje, een kerstborrel, met daarin een stukje uit mijn favorite of all times, De Alchemist. En vooral die laatste 'is jammie' vandaag: "Voor ze een droom verwezenlijkt, wil de ziel altijd eerst nog testen wat je onderweg geleerd hebt. Ze doet dat niet om je te sarren, maar om je -samen met je droom- ook de lessen te laten verwerven die je leert terwijl je werkt aan je droom. Dat is het moment waarop de meeste mensen afhaken. Dat is wat wij in woestijntaal noemen 'sterven van de dorst terwijl de palmbomen reeds opdoemen'. Zoeken begint altijd met beginnersgeluk en eindigt met de tekst van de veroveraar." 
b.t.w. this posting is NOT sponsored by bol.com ; ). 

zo dus

Ik was net begonnen met een stukje over dat ik het druk heb en weinig tijd aan mijzelf besteed. Maar toen ik het nalas dacht ik: wat een gelul. Ik ben elke minuut van de dag met mijzelf bezig. Beschouw Heart Rocking en mijzelf steeds en steeds en steeds maar weer in relatie tot alles om me heen. Vrienden, werk, nieuwe en oude klussen, dingen die gewoon moeten gebeuren, dingen die ik met veel liefde doe. Druk dus en moe. En veel. En dat is het. En om dan toch ook maar even mijn mening er over te geven: fijn : ). En niet altijd makkelijk. Zo dus nu.  Met de volle maan.