hallo! daar ben ik weer! toen ik begin januari mijn nieuwjaarskaart maakte, een foto zoals gebruikelijk, hield mijn superfijne minolta dimage xt er mee op. balen! Want digi fototoestelletjes repareren, nee, mevrouw, dat kost zeker zo'n 100 euro en voor 200 euro heeft u een nieuwe ... Hmpf.. sta je dan. Mooi apparaatje, 1 klein dingetje stuk en huppekee het is schroot geworden. Maar goed, na een tijdje wachten, want zo gehecht was ik aan mijn toestelletje, mijzelf overgehaald en een kleine olympus gekocht. We zijn nog niet echt heel erg goede vrienden, mijn fe340 en ik, dat gaat niet zomaar en vanzelf, maar ik heb vertrouwen in de toekomst. Daarom ook een nieuwe foto in de kop van dit blog. Niet gek gedaan toch? Ook kun je hieronder een filmpje zien wat ik er vanmorgen mee gemaakt heb. Prima resultaten, dat komt dus wel goed. Maar prettig en belangrijk bijverschijnsel van het hondwandelen met een cameraatje in mijn zak is dat ik zo anders ga kijken, meer tijd ook neem om een vierkante meter weg te bestuderen of te zoeken welke vogel ik nou hoor. En daar vooral ben ik blij mee. Zo terug zijn in het moment. Gister merkte ik dat terwijl ik liep in de storm en ineens de wilgenkatjes op springen zag staan en de dikke knoppen in de kastanje. En ook vandaag, na de storm het heerlijke voorjaar. Veelbelovendheid in de lucht. Hmmmmm ik heb er zin in : ).
Enne, weet iemand nog een club of mens die blij is met kleine digies die het net niet meer doen?
Wat een geweldige sprong, en wat fijn dat je weer bent doorgestart.
En ik had het over jou met Gerjanne trouwens in een soort inspirerende zin: toen ik wat blogonzeker was had jij het over Mandela's inauguratiespeech waarin hij aangaf dat je 'verplicht' bent je licht te laten schijnen over andere mensen als jij vindt dat je wat te vertellen hebt. Als jij vindt dat je meer bereikt met stralen dan met alles voor jezelf te houden.
Ik zou bijvoorbeeld willen dat Gerjanne dat meer met haar kennis en inspiratiekracht op haar blog zou doen. Net zoals als jij dat ook deed... en hopelijk weer gaat doen.
Blijft lastig, maar het is wel het krachtigst. De kracht van kwetsbaarheid, laatst ook weer eens wat over geschreven. En daar kreeg ik natuurlijk weer de meeste reacties op.
http://eventbranche.blogs.com/eventbranche_weblog/2008/03/de-kracht-van-k.html
Succes met alles!
Geplaatst door: Henk-Jan Winkeldermaat | 14 maart 2008 om 10:02
Dat is grappig... sprak gisteren Henk Jan Winkeldermaat en die had het nog even over jou, we concludeerden dat het jammer was dat het zo stil was op je blog. En kijk aan... *plop* daar is ze weer, met een prachtige nieuwe kopfoto en een blijmakend filmpje! Fijn! :o)
Geplaatst door: Gerjanne Tiemens | 13 maart 2008 om 16:59