Mijn laatste berichten gaan allemaal over blootgeven of niet. En hoe dan. Of niet. Kortom: risico lopen. Kennelijk houdt dat me erg bezig. Wat grappig toch weer dat ik ook juist daar over struikelde op internet terwijl ik een beetje rond stumblede :
RISK
To laugh
is to risk appearing the fool.
To weep is to risk appearing sentimental.
To reach out to others is to risk involvement.
To expose feelings is to risk exposing your true self.
To place your ideas, your dreams before a crowd is to risk their loss.
To love is to risk not being loved in return.
To live is to risk dying.
To hope is to risk despair.
To try is to risk failure.
But risks
must be taken,
because the greatest hazard in life is to do nothing.
The
person who risks nothing,
does nothing, has nothing, and is nothing.
They may
avoid suffering and sorrow,
but they cannot learn, feel, change, grow, love, live.
Chained
by their attitudes, they are a slave,
they forfeited their freedom.
Only the person who risks can
be free.
(author unknown)
Mooi ... dacht en denk ik... , mooi ... en de eerstvolgende pagina die ik daarna tegenkwam was deze: When kindness becomes stupidity ... En zo blijft mijn ge-wik-en-geweeg actueel. Is er niet 1 antwoord. Maar wel een verlangen. En dat trekt. En dat wil veel risico nemen. Whoeeee scarry : ).

