risico

Mijn laatste berichten gaan allemaal over blootgeven of niet. En hoe dan. Of niet. Kortom: risico lopen. Kennelijk houdt dat me erg bezig. Wat grappig toch weer dat ik ook juist daar over struikelde op internet terwijl ik een beetje rond stumblede :

RISK

To laugh is to risk appearing the fool.
To weep is to risk appearing sentimental.
To reach out to others is to risk involvement.
To expose feelings is to risk exposing your true self.
To place your ideas, your dreams before a crowd is to risk their loss.
To love is to risk not being loved in return.
To live is to risk dying.
To hope is to risk despair.
To try is to risk failure.

But risks must be taken,
because the greatest hazard in life is to do nothing.

The person who risks nothing,
does nothing, has nothing, and is nothing.

They may avoid suffering and sorrow,
but they cannot learn, feel, change, grow, love, live.

Chained by their attitudes, they are a slave,
they forfeited their freedom.

Only the person who risks can be free.

(author unknown)

Mooi ... dacht en denk ik... , mooi ... en de eerstvolgende pagina die ik daarna tegenkwam was deze: When kindness becomes stupidity ... En zo blijft mijn ge-wik-en-geweeg actueel. Is er niet 1 antwoord. Maar wel een verlangen. En dat trekt. En dat wil veel risico nemen. Whoeeee scarry :  ).

Comments

[Geplaatst door: Annedien]

Interessant getuige te zijn van al die afwegingen. Ik kan het me goed voorstellen; enerzijds geen identificatie met dingen van de persoonlijkheid (dus: who cares wat er over je op het Internet staat), anderzijds moet je zorgvuldig omgaan met je beschikbare energie, danwel hier op zo'n manier mee omgaan dat deze toeneemt, en mensen continu updaten over je wel en wee en zielesroerselen lijkt daar niet aan bij te dragen.

De vraag is misschien wat de deal is, welk risico je loopt. Is het brandstapel-angst, hoeveel macht heeft het oordeel van 'de ander', wat is de ruil?