In mijn vorige postings heb ik wel iets geschreven over opnieuw bezinnen, stilte nodig en dat soort zaken. En gezegd dat ik er later op terug zou komen. Bij deze dan. Op 1 februari was ik een jaar bezig met Heart Rocking Time. En eigenlijk was ik niet zo ver als ik wilde. Er lukte 'iets' niet. Ik had wel goeie gesprekken met potentiele opdrachtgevers maar verzilveren, no way. En de twijfel sloeg toe. En na de twijfel het gevoel van falen. Het gevoel van: shit, als dit het niet is, wat schaam ik me dan. Me and my big mouth. Zo hoog van de toren blazen een jaar lang en dan nu hier met lege handen staan. Zo voelde het. En zo voelt het soms nog. Ook al merk ik dat de energie stroomt als ik me met trainingswerk bezighoud, dat er andere klussen op mijn pad komen die me op het lijf en in de tijd geschreven zijn, dat het dus eigenlijk wat werk betreft heel goed gaat maar dat het er gewoon heel anders uit ziet dan ik had gedacht. Prima, maar toch voel ik me soms nog 'mislukt', ook al zeggen anderen 'joh, wat maakt het uit, dit is kennelijk je weg, etc'. Tot gister. Gister kreeg ik een mail van Ramon met de launch van zijn boek Creativity Today. Daar kwam ik de term Nearling (zelfs met eigen url...) tegen. En een nearling is: something that you did with the right intentions, which has nog (yet) led to the right results. En daar voel ik me ok bij. Zeer ok zelfs. Tuurlijk heeft Heart Rocking me heel veel gebracht (mensen, ideeen, standpunten, plaatsen, blogs, kennis, ontwikkelingen) en in die zin zijn er wel degelijk 'results'. Maar op de een of andere manier maakt het traject tot nu toe zien als een 'nearling' mij lichter. Kan ik het 'nemen'. Zie ik de werkelijkheid onder ogen: ik heb niet de resultaten behaald die ik wilde. Dat is teleurstellend. En ja, er zijn ook zaken die verheugend zijn. Zo zie ik het nu en dat is fijn. En dat is goed.
Petra Moes
Schaduwlicht is een vervolg op De Onderneming. Na een half jaar bloggen over de opzet van mijn nieuwe bedrijf Heart Rocking Time is het tijd voor een scheiding van zaken. Nu is er Heart Rocking News voor de zakelijk verwante zaken en hier, op Schaduwlicht, laat ik mij uit over dat wat mij beweegt en beroert. Om te delen, om te horen, om te laten zien.
discover everything:
morgen meer
Ja, dat bevalt goed, dat nieuwe tijschema van mij. Maar ik word er wel moe van... Wil nu ook graag nog wel wat schrijven maar heb ze nog niet allemaal op een rijtje. Drukke dagen ook gehad: persberichten er uit, afspraken door het land, zwarte hond ter logering naar opa en oma gebracht en nu net terug van college van Daniel Ofman. Van de kernkwadranten, je weet wel (?). Ik wel. Een paar jaar geleden schreef ik een essay waarin ik Bezieling en kwaliteit in organisaties verbond met De 7 eigenschappen van effectief leiderschap van Stephen Covey. Zal het stuk nog eens opduiken en nalezen. Maar erg tof om hem te horen spreken en nog toffer: het lijkt alsof ik 'handvaten' heb gevonden tegen de 'vaagheid' van Heart Rocking. Morgen ga ik er meer over schrijven. Zowiezo het verslag voor Eventbuzz en de betekenis voor HR op het nieuwsblog. Nu in bad. Lekker en voldaan. Bezield ook.
natuur
Sales en aquisitie, ik had het er hier al eerder over. De dag daarna had ik een afspraak met Rikkert Walbeek van Salesxeed. Verhelderend, verfrissend, professioneel, je huiswerk doen. Dat was, heel kort door de bocht, zijn verhaal. En het niet erg vinden om 'nee' te horen. We hadden het vooral over cold calling en waarom mensen zoals ik bedenken dat dat lastig of vervelend is. Tof, om zijn enthousiasme te merken voor zijn vak. Ook de handleiding verkooptechniek die hij mij daarna stuurde is een aanwinst! Maar toch zie ik mij niet zo 1-2-3 in de telefoon klimmen en mijzelf naar binnen praten. Wat meer bij mij past is de methode van Francine Derks. Ik las haar verhaal op de site van Laura Babeliowsky. Over synchroniciteit, passie, praten, actie en vertrouwen. Deze invalshoek in combinatie met de 'techniek' van Rikkert brengt me in beweging. Mijn beweging. Mijn natuur.
spullen
Al eerder schreef ik hier over personal branding en op eventbuzz over authentiek leiderschap. Daar moest ik aan denken toen ik op uitzending gemist van de week keek naar een aflevering van Haring. In deze aflevering onderzoekt Bas Haring de vraag: ben ik een product? En via zijn unieke illustraties en benadering zegt hij: ik ontleen mijn uniekheid aan spullen. En daar blijf ik maar over nadenken. Aan de ene kant: JA, dat is dat deel waar personal branding over gaat. Aan de andere kant: is er niks unieks meer zonder spullen? Of kan je dat helemaal niet zo omdraaien. Of is het zo dat we het vooral doen met spullen (of foto's op een weblog) en vergeten (of geen zin hebben) om goed te kijken. Ik heb geen antwoord hoor, het houdt me gewoon bezig. En ineens moet ik ook denken aan programma's als man bijt hond. Waar aangebeld wordt bij een huis waarvan ik dan denk: pfff, stom zeg. Maar na een gesprek van 1 minuut zit daar gewoon een heel mooi mens en interesseren de spullen mij geen fluit. Is dat eerste beeld verdwenen. Leuke denkstof in de leegte : ).
astra
Gisteren was ik op Nyenrode, voor het volgen van een college in de reeks Leiderschap voor vrouwen om te leren, te marketen en een verslag te schrijven voor Eventbuzz. Authentiek leiderschap, daar ging het over. Dus ik was daar, met mijn authentieke auto in mijn authentieke spijkerbroek. Nog niet eerder waren de uitingen van mijn personal branding zo zichtbaar voor mijzelf. In de culturele- en nonprofit wereld ben ik 1 van de velen, maar hier, tussen de zakelijke top viel ik ineens op. Was de kapotte bumper van mijn astra naast de auto's in de categorie vanaf 50.000 euro een beetje zielig. Met Heart Rocking Time richt ik mij op de zakelijke markt. En het voelt alsof ik dat ook met mijzelf moet laten zien. Maar hoe ziet dat er dan uit? Waar sta ik voor en hoe ziet een ander dat? Kan ik mij onderscheiden, bij mijzelf blijven en zorgen dat het lekker zit? Dat het past, als een warme trui. Wat is de schaduwkant, wat is de lichtkant. Daar ga ik mee het weekend in. Leuk!
