Bloggen. Tja. Ik ken geen bloggers die nog nooit hebben geschreven over hun blogstrijd. Het zoeken naar wat, de stijl, de inhoud, de vorm. De twijfel. En nu ben ik aan de beurt. Ben nog aan het zoeken naar de toon hier en op Heart Rocking News. Ik vind het een beetje mat. Beschouwend. Voel dat ik nogal wat 'achterhoud' (aan de andere kant, ik 'ben' niet voor niets een 5-vleugel-4 ). En vraag me af of dit leuk is om te lezen. Zoals vanavond. Ik weet niet wat te schrijven, blader door de foto's die ik bij de avondwandel maakte en zie de pluis. Ineens denk ik: controle, geduld, pluis... Ik zal het uitleggen: ik realiseer me dat ik een bepaalde controle aan het loslaten ben. Er lopen veel lijntjes, ik heb veel afspraken en werk vooral aan mijn netwerk. Namedropping. Zonder uitdrukkelijk om werk te vragen of opdrachtgevers te pushen. Er loopt zoveel dat het lastig wordt 'te bevatten'. Ik ben wel scherp, maar niet superconcreet. Vorige week besloot ik de wil om die controle te hebben los te laten. Vanavond zie ik de foto en voel me bevestigd. Bij elke windvlaag waaien er zaadjes weg. Sommigen komen in het water, anderen in vruchtbare grond. Daar moeten ze ontkiemen en als ze niet vertrapt of bevroren zijn worden ze misschien plantje. Ik kan niet alle zaadjes achterna lopen om ze te behoeden of te beschermen. Zachtjes blazen, tegen de pluis. Dat is wat ik doe. En zorgen voor die zaadjes die vruchtbaar blijken. Zoiets....? Misschien moet ik het niet alleen aan de wind overlaten en doelbewuster uitzetten. Maar in mijn hart voelt het goed zo, zie ik de nieuwe plantjes in de zomerzon voor me. Zo is het nu.